Moederdag

Voor de 1 een dag met cadeautjes en ontbijt, voor de ander een dag met alleen maar herinneringen.
Voor de 1 een dag met kinderen op bezoek, voor de ander weer een dag wachtend en hopend.
Voor de 1 een dag van ‘ik weet niet of ik het wel wil’, voor de ander een dag van ‘ik had het zo graag gewild.’

nietvooriedereeneenfijnedag Instagram posts - Gramho.com


Hoe je (moeder)dag ook was. Ik hoop dat het een fijne dag voor je was. Misschien ben je vanochtend vroeg verwend met ontbijt op bed en zelf geknutselde werkjes die je misschien zelf hebt meehelpen knutselen.
Misschien was het een confronterende dag: Overal op social media zie je blije gezichten van moeders die zijn verwend en heb jij geen kind (meer), heb je een partner die geen kinderen wilt, zie je je kinderen niet meer, of heb je geen moeder meer. Er zijn ontzettend veel mogelijkheden te bedenken hoe zo’n dag kan zijn.

Ik weet niet hoe jij zo’n dag als vandaag ziet. Vind je het een van de mooiste of een van de pijnlijkste dagen van het jaar? Persoonlijk zie ik de ‘verplichte’ cadeautjes en bezoekjes vooral als iets commercieels en hou ik liever van spontane aandacht. Maar ondanks dat sta ik wel even stil bij iedereen die op wat voor manier ook moeder is, moeder had willen worden, moeder is geweest of geen moeder meer heeft.

Toen ik op 4 jaar was mochten we een keer verkleed als het beroep dat je later wilde worden naar school komen. Hoewel het achteraf meer weg had van een oost-europees vrouwtje met hoofdhoek en veel te grote hakken was ik toch trots verkleed als moeder. Want dat beroep wilde ik later worden.

Nu is het later en hebben veel leeftijdsgenoten en vrouwen die jonger zijn dan mij al 1 of meerdere kinderen gekregen. Zelf heb ik geen kinderen en ik weet ook niet of dat ooit gaat gebeuren.
Over het algemeen ben ik daar oké mee. Ik vind kinderen hartstikke leuk, maar die verantwoordelijkheid en het feit dat ze dus altijd om je heen zijn en heel je leven veranderd.. hoe leuk dat misschien ook mag zijn, daar sta ik eerlijk gezegd nog niet echt heel hard om te springen. Ik heb al genoeg om mezelf bezig te houden.

Zoals ik al schreef ‘over het algemeen’ er zijn dagen waarop ik denk: ‘ben ik blij dat ik geen kinderen heb’ een krijsend kind in de supermarkt die perse een ijsje wilt of het feit dat de dag dagelijks om 6 uur begint.
Ik weet nog wel vorig jaar toen ik hoorde dat een bekende was bevallen. Mijn eerste gedachte was: ‘Wat leuk! Maar oh help! Die baby is dan dus áltijd bij je! Wat een verantwoordelijkheid!’
Maar aan de andere kant zijn er ook dagen dat ik het wel lastig vind dat ik geen kinderen heb. Het moge denk ik wel duidelijk zijn dat ik nu (nog) niet met zogenoemde klapperende eierstokken zit of nu druk op zoek ben naar een wederhelft om dat nageslacht op de wereld te kunnen zetten. En probeer ik voor zover dat mogelijk is in het nu te leven. Maar soms vraag ik het me wel af: Hoe voelt dat om in verwachting te zijn, van een biologisch, adoptie- of pleegkindje? Hoe is dat om een kind op de wereld te zetten of, om een pleeg/adoptiekindje na jaren van hopen in je armen te krijgen die dan van jou afhankelijk is en die jij dan als een algemeen beschaafd opgevoed kind althans daar gaan we voor in de maatschappij gaat zetten? Hoe is het om een wezen op de wereld te hebben rondlopen die jouw genen en jouw karakter heeft maar ook zijn of haar eigen karakter.
En, zou ik het überhaupt kunnen die verantwoordelijkheid? Ik was eerlijk gezegd altijd blij als op zondagmorgen om kwart voor 12 de ouders hun kroost weer kwamen ophalen. Is dat anders als het je eigen kind is?
Vragen die soms door me heen gaan. Gelukkig beïnvloed dat niet mijn leven maar soms schiet het wel eens door mij heen en ben ik gewoon nieuwsgierig. Hoe is dat? Want we zijn het er denk ik allemaal wel over eens dat een middagje oppassen niet te vergelijken valt.

Kortom: Soms is het oké en soms is het iets minder oké. En dat is ook oké.

Hoe was jouw (moeder)dag?

Liefs,

Charlotte



Gepubliceerd door charlotteakershoek

Hoi, leuk dat je een kijkje neemt op mijn site. Ik ben Charlotte, 29 jaar en woon op het mooie toeristische Goeree-Overflakkee. In het dagelijks leven werkzaam op een vakantiepark in de buurt. Je kunt hier huis- tuin- en keukenberichten lezen over onderwerpen die dicht bij mij staan waaronder het alleen wonen. Ik vind het fijn om mijn hersenspinsels van mij af te kunnen schrijven en te delen. Daarom zal er zo nu en dan een blog online komen. Geen vaste dagen of vast aantal per week maar gewoon als ik er zin in heb. Like, reageer, geef tips, onderwerpen of wat je maar wilt. Word ik in ieder geval heel blij van :). Pak een kop koffie of thee en kijk eens rond. Er is genoeg leesvoer te vinden. Veel leesplezier! X Liefs, Charlotte

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

<span>%d</span> bloggers liken dit: